Kibirli Akraba ve Bazı Köylüm

 Kibirli Akraba ve Bazı Köylüm

Yemek piştiğinde kokusu komşuya gitmiştir diye veya gören olursa göz hakkı var diye, yediğini içtiğini bölüşen edepli bir gelenek vardı Gölkaya'da.

Kibirli insan yoktu. Topraktan geldik toprağa gideceğiz tavezusu ile hayat devam ederdi. Belki bir tas yemeğe muhtaç köylümüz varmı diye bir birlerine sorardı Gölkayalılar.

Köyde dar çevrede yılların özlemiyle öylesine samimi, sıcak coşkulu ve içten bir birimize sarılıp yaşadığımız yer, çocukluk ve gençlğimin geçtiği ev. Bu ev şimdi bir insana hasret kalmış halde.

Sessizliğin çöktūğū evi yıllar sonra görünce ellerim belimde öylece kalakaldım.

Bir zamanlar avlusunda çığlıklar atarak koşup oynadığım cocukluğum geldi aklıma.

Yaz mevsimi yeni toprak çekilip loğ taşıyla sıkıştırılmış damında cibinlik içinde yıldızlara bakıp yattığımız geceler gelmişti aklıma.

Kuyudan tulumba ile çekilen suyun sesi, ağaçdaki kuşun şakımasını hatırladım.

İnsana hasret kalan evimizi görünce doğum, ölūm, gidenler ve gelenler geldi aklıma.

Elim belimde, düşünceli halimle öylece hūzūnlü kalmıştım.

Köyden birileri özellikle akrabalarım hakları olmadığı halde benden istediğini alamayınca gerçek yüzlerini göstermişlerdi. Ölürsen kabrini kim açacak, cenazeni kim defnedecek' demişlerdi. Hatta hisse sahiplerimiz tarafından hırsızlıkla da suçlandım.

Benim üç yıl süren sağlık sorunumda en zor zamanlarımda yanımda kimse ve hiç bir akrabam yoktu.

Bir akrabam olan iki kardeşin miras tartışmasını gördüm ve dinledim. Biri diğerine ölürsem cenazeme gelme diye beddua etti.

Yıllar sonra cenazeme gelme diyen öldü. Diğer bedduayı alan kardeşinin cenazeye gitmek için otomobili ile konvaya katıldı. Ancak bu yolculukta kaza yaptı ve ayakta duramıyacak kadar yaralandı. Malesef cenazeye katılamadı. Oto da yanındakilere hiç bir şey olmadı.

Peki ileri geri konuşan o kibirli yakınlarım bu olaydan hiçmi ibret almazlar.

Hani banada demişlerdi ya, ölürsen cenazeni kim kaldıracak diye baskı yapmışlardı.

Ben ölürsem cenazemi ister kaldır, ister kaldırmayın. Ölüm şerefi benim olsun, cenazemin ortalıkta çürük hali ve kokusu da sizin onurunuz olsun demiştim.

Hakları olmadığı halde sizden istediklerini alamayanlardan uzak durun.

Benim de, çocuklarımın da huzuru var. İnanıyoruz, Allah bolca veriyor, hamdolsun.

Siz kul hakkı yiyip ve dedikodu yaparak kazanacağınızımı sanıyorsunuz!

Bahane üretmeyin her şey ortada.

Güç; şiddet, küfür, iftira ve bağırmakla değil sabır, zeka, doğruluk ve sessizlikle zafere ulaşılır.