Kalaycımız Karataş'ta bakır kap kacak kalaycısı vardı. İsmini hatırlıyamadım. Bacağından veya belinden özürlüydü. Bastonla yürürdü. Bu haliyle bisiklet sürdüğü de olurdu. Şindiki Karataş Ziraat Bankasının yeri arsa idi. Burada eğreti baraka dükkanı vardı, kalaycılık yapardı. Kalaycı idi ama Oruç zamanı sahur vaktinde ve düğünlerde ustaca davul çalardı. Yorumları ile pekte güzel türkü söylerdi. Yaşantısında, işinde bilgili ve rahat bir insandı. Günümüzde rahat davranışlı bu tür insanlara "kendini aşmış" diyorlar. Bana göre de takdire şayandı. Babamla iyi dosttu. Yanlarında olduğum zaman sohbetletini dinlerdim. Kalay için getirilen kap kacakları bir bir incelerdi. Özürlü, ezik, çatlak vs kapları sahibine bildirirdi. Gerekirse tamir yapacağını ve ödeme bedelini anlatırdı. Kap sahibi sana güveniyorum, gereğini yap desede kalaycı; "önce dövüşelim sonra barışalım" derdi. Böylece bir haksızlığı önlemiş olurdu. Bakır teş, kapaklı sahan, kalaylı tepsi, hereni v...
