Yöremiz Özellikleri

  0256 - Kamış Sopadan At Yapardık Günümüzde çocuklar uçakçılık oynuyor. Salonda sandalyeleri ve sehpayı uçak düzeni ile yerleştirip uçağa benzetiyorlar.  Sonrasında; Kendi kendilerine; kalkış hazırlığı, kemerlerinizi takın, telefonları kapatın, inişe geçiyoruz gibi anonslar yapıyorlar. Torunlarımın böyle oynadıklarını görünce kamıştan atımız aklıma geldi. Köyde çocukluğumuzda kamış sopadan at yapardık. Kamışı iki bacağımızın arasına alırdık. Ön taraf ucundan tutup ata binmiş gibi koşar oynardık. Böylece hayaller kurar at ile yapılan işleri yapmaya çalışırdık. Bizim çocukluğumuzu kısaca anlattıktan sonra şalvarı giydirip kamıl yerine plastik boruyu at yapmasını sağladım. O Kamışın ne olduğunu bilmediği için benden kamışı sordu. Kamışı ve kamış atı anlattım ama benden yinede kamış istedi. Kamışı önemli bir şey zannederek merak  haline getirdi yani ben yine zorlandım.  Sonuçta çikilota ile konuyu kapattım. Nereden nereye, ne güzel sohbet oldu. İsa Beçik  Kamı...

0257 - Çakırören'li Osman Ağabey Rahmetli Osman ağabey ile köyümüz, köylümüz ve yöremiz hakkında sohbetlerim oldu.  Güzel bilgilerinden her fırsatta istifade ettim. Sağlıklı bir hafızaya sahipti. "Her bilgi değerlidir. Yalan yanlışla da işim olmaz ve aklımı yormam" derdi. Çocukluğundan buyana hep büyüklerinin yanında olmuş. Onları saygı ile dinlemiş. Bu nedenle bilgi ve hafızası çok güçlü idi. Anlattığı konuyu kimden öğrendiğini de söylerdi. Yani bilgiyi kayağı ile anlatırdı.  Muhterem ve güvenli insandı.  Hatırlayanlarımız vardır. Nüfusla ilgili her evin kapı arkasında, o hanede o evde yaşayan insanların kadın veya erkek her halini anlatan çizelgeler vardı. Bu çizelgeleri belli sürelerde kontrol etme görevi Osman ağabeye vermişlerdi. Bu cizelgenin bir suretide elindeki defterde herhalde kayıtlı idi.  Çizelgede ki güncellemeleri deftetine yazardı.  Bu çalışması Osman ağabeyi yöremiz ile ilgili daha zengin bilgiye kavuşturduğunu düşünüyorum. Daha sonra köylere iç...

0283 - Çocukluğumuzda Acıkınca Dürüm Yapılırdı Yufka köy ekmeğinin içine yiyecek birşey sarılmasına sokum derdik. Günümüzdeki adı dürüm oldu. Yufka ekmek arasına toz şeker ve üzerinede dökülmesin diye az su serpilirdi. Toz şeker yerine yufka ekmek arasına pekmez sürüldüğüde yada  salça sürülüp yendiği de olurdu. Şehirden taze somun ekmek getiren olmuşsa, yufka ekmeğin arasına somun ekmek sokum yapılırdı. Domates salatalık zamanıysa bunlardan da sokum yapılırdı. Portakal zamanı da portakalı çöple delerek suyunu somurur böyle oyuna devam ederdik. Çocukluğumuzda oyun arası bunlarla beslenirdik. Lezzetli olurdu. Yemek vakti sofra serilince yiyecek ne varsa Halil İbrahim bereketi denir karnımızı doyururduk. İsa Beçik  Fotoğraftaki sıkma ama sokumda buna benzerdi

0231 -  Pötçü Zala Pötçü Zala teyzenin asıl adı Zeliha'ymış. Şıh Mehmet emmi anlatmıştı; Çocukluğunda pötçünün batması ile belinde özür oluşmuş. Bu nedenle Pötçü Zala adını çevresi yakıştırmıştır.  Aslen Karataş İshacılı köyündenmiş . Mütevazi ve fakir aileden olduğu için Gölkaya'nın zenginlerinden Hacı Musa'nın tavsiyesi ile köyümüze gelmiştir. Yoksulluğu nedeniyle yardım ve hayırsever Hacı Musa ağa, Pötçü Zala'ya sahiplenmiş ve çiftliğinde evdeci olarak çalıştırmak üzere köyümüze yerleşmesini sağlamıştır. Zala teyze çalışkanmış. Gözü keskin, kulağı ince sese dahi duyarlıymış. Dilinde de güzel sözler varmış. Çalışkan ve çevresini seven insan olduğı için Gölkaya'da herkesin gönlünü kazanmış. * Şıh Mehmet Emmi başında geçen şu olayı da anlatmıştı;  Evim yoldan biraz içerdeydi.  Ramazan ayında sahurda köylüyü uyandırmak için Demirci Ali teneke çalardı. Bizim eve yakın geçmediği ve sesi duymadığım için ikaz etmiştim. Sonrasında tartışmıştık.  Komşumuz Pötçü Zala ta...

Adana'da İz Bırakan Portreler Çukurova Üniversitesi Türkoloji Araştırma Merkezi ( ÇÜTAM) Kültür Evi Kısacıkzade Konağı Kısa Konuşma Notlarım.  Serbest kürsü gibi düşümdüğüm için konu seçmedim. Adana'lılar ve gençler için değişik ve örnek bir konuşma olsun diye böyle bir seçim yaptım. * Ben emekli polis memuru İsa Beçik; Mesleğimden dolayı insanların zor ve dar zamanlarıyla karşılaştım. Büyüklerimiz zorda, darda ve yolda kalanalara yardım edin derlerdi. Babamın da bir sözü vardı "Kızgın demir elle tutulmaz" derdi. İnsanlarımızın kızgın halinde zor ve dar zamanında iletişim kurmak zor oluyordu. Bir şeyler bilmem gerekiyordu.  Bilme ihtiyacımı karşılamak için düzensiz olarak elime geçen gazete, dergi ve kitaplar okudum. Bu şekilde bilgilerimin de aklımın da karıştığını fark ettim.  Kendime düzen vermek için her şeyden, böcekten dahi örnek almaya başladım. Bir gün davetli olduğum bir sünnet düğününde; açılış sırasında sünnet olacak çocuğun org çalarak anne ve ba...

0335 - Göçmen Ekmeği "Göçmen Ekmeğin Tarihçesi; Balkanlardan 1877'de  başlayan göçle Anadolu'ya gelen muhacirlerin torunları, zor günlerde kendilerine özgü, 10 gün süresince tazeliğini koruyan ekmeği asırlık fırınlarda ata kültürü olarak pişirdikleri için Göçmen Ekmeği denmiştir. Göçmen Ekmeğin Özellikleri; Tam buğday, kepekli ve değirmen unu, ekşi maya ile yapılmış en önemli özelliği bayatlamaz oluşudur. Göçmen Ekmeğin Faydaları; Şeker ve kolesteroli dengeler, midenin suyunu alır, tok tutar ve kilo aldırmaz." * Göçmen (muhacir); kendi yurdunu bırakıp, yerleşmek üzere başka bir ülkeye göçen (kimse, aile ya da topluluk) Hukuki olarak göçmen veya göçmenler, en az iki ülkeyi ilgilendirmektedir. Biri bırakılan ülkedir, öteki yerleşilen ülkedir. Bırakılan ülke için dışa göç, yerleşilen ülke içinse iç göç olayıdır. Karataş Bahçe beldesinde bir göçmen ailenin yaşlılarından biri babamla konuşurken dinlemiştim. Balkanlarda yaşarken batılıların, Türk ve İslam olanlara yurtların...

İrmik (ölü) Helvası İrmik Yada Ölü Helvası Gölkaya'da Cenaze definden sonra, taziye evinde komşuların yardımıyla, üçüncü günü Yasin Suresi okunarak helva yapılırdı. Sevabı ve duası geçmişlerimize gönderilirdi. Bunun için ölü helvası denirdi. Geçenler gittiğim bir taziye yerde ikram edildi. Gençlerin "ölü helvası" olduğunu bilmediklerini konuşmalarından anladım. Gençler haklıydı, çünkü günümüzde taziye evinde pastanede yapılan hazır tatlılar ikram edilmektedir. Günümüzde ise irmik helvası her zaman, her hali ile günlük tatlı yiyecek olarak kullanılmaktadır. İrmik Helvası diğer adıyla ölü helvası kültürümüz böylece unutulmuş oldu. İsa Beçik