Yöremiz Özellikleri

  0270 - Köy Mutfağı Zahmetliydi Köy Mutfağında bir günlük güzel anıları olan. Sergiden alınab fotoğraflar daha güzel anlatıyor. Toprak pişirme ocağında, pamuk çubuğu ve tezek ateşiyle, bakır kap kacakta pişirilen yiyicek ve içecekler pek lezetli olurdu.  Ellerine emeklerine sağlık analarımızın. Fotoğrafta;  Kerpiç bina mutfak önü sundurmada veya örtme denilen bölümde, yere tırlık pamuk ipliği ile dokuma çul ve üzerine sofra serili.  Toprak ocak üzerinde, isden ve dumandan kararmış bakır tencere, bakır çomça, bakır tas, bakır çaydanlık ve demlik.  En önemlisi alın teri ve emek vardı köy mutfağında. Ürünler de tarladan geldiği için bu mutfakta pişirilen her şey lezzetli olurdu. Naylon ayakkabı-kelikleri ocakta şişi ısıtıp yapıştırarak tamir ederdik. Köyde doğal gaz ve tüp gaz yok iken hayvan dışkısından gerçek doğal gaz tezekler vardı. Köyden güzel günlerin güzel anısı. Bu güzelliğin ve lezzetin misafir olduğumuz dağlık köylerde görüyoruz. Bir köyde öğle yemeğind...

0265 - Çıkrıklı Su Kuyusu Karataş Bahçe Mahallesi gezimizde, Bahçe Camiini de ziyaret ettiğimizde cami bahçesinde çıkrıkla çalışan su kuyusunu gördüm. Fotoğraf çekmeye uygun olmayan bir zamandı ama böyle iki fotoğraf çekerek birleştirdim. Gölkaya'da Kötüş ebemin tarlasında mancılıkla çalışan su kuyusu da vardı Kullananlar veya büyüklerinden dinleyenler çıkrıkla çalışan su kuyusunun kıymetini bilir. Kullanıldığı zamanlar tulumba dahi yoktu. Güçlükle su çekilir ve suyun kıymeti bilinirdi.  Cere ve testi ile evlere su taşınır, ibrikle de cami avlusunda abdest alınırdı. Suyu kuyudan çıkarana, getirene, götürene ve ikram edene de "su gibi aziz olasın" diye dua edilirdi. 16.08.2022 "Bir fotoğraf bin kelime" İsa Beçik

  0269 -  Yaz Mevsimi Yaz mevsimi köyde çalışma demekdi Mesai gündoğmadan tarlada başlardı Güneşin altında alınteriyle nasip aranırdı Serinletici klima, vantilatör bilinmezdi Aşağı yeli ve ağaç gölgesi yeterdi Çalışarak terlemek üretimin huzuru idi Günbatımında eve gelinir, mesai biterdi. Çalışırken her halimize şükredilirdi Analarımız bacılarımızda tarlada çalışırdı Eve geldiklerinde ev işlerine sarılırdı. Akşamlarıda el işi yapmanın hayali vardı Sofrada bir tabak ve yeterli kaşık olurdu Halil İbrahim bereketi denir ve yenirdi. Beğenilmeyen yemek olmazdı. Elektriğin olmadığı zamandı Televizyon yok dizi takibi yokdu. Radyodaki arkası yarın dinl enmezdi. Çünkü sabah erkenden işe gidilecekdi Sabah horoz sesi ile uyanılırdı O gün bir geçim savaşı başlardı. Çalışmak ibadet gibi bilinirdi Saygı ve sevgi vazgeçilmezdi Bir yatakta bir kaç çocuk yatardı Yinede güzel hayaller kurulurdu Babaların akşam sohbeti güzel olurdu. Büyüklerin anlattığı hikayeyle uyunurdu. Köyde yardımlaşm...