Türk İslam Kültüründe Unutulan Cenaze Geleneği
Türk İslam Kültüründe Unutulan Cenaze Geleneği
""ÖLDÜKTEN SONRA RUHUN İLK "40' GÜNÜ NASIL GEÇER?
Ruh bedenden ayrılır, ama bir süre cesedin başındadır.
Defin sırasında etrafındaki her şeyi duyar, görür; ama müdahale edemez.
Münker ve Nekir gelir, ruh ilk sorgusunu kabirde verir.
Kabir ya nurla dolar ya da karanlıkla dolar.
Ruh, ailesinin hâlini izler, özellikle ilk 7 gün.
Bu süreçte rüyalarla mesaj vermeye çalışır.
Okunan dualar, yapılan hayırlar doğrudan ona ulaşır.
Yanında sadece bir şey vardır: Hayattaki amelleri.
7'si, 40'ı, 52'si... Bu günler sadece gelenek değil; ruhun beklediği duraklardır.
Kırkıncı gün, bir eşik atlanır. Ruh artik yeni âleme geçer."" Alıntı
*
Köyde büyüklerimden bu konuyu aynen duymuştum ve uygulanırdı. Cenaze evine komşuları, akrabaları ve yakınları yemek taşırdı. Yemek zamanı toplanılır ve dua yapılırdı. Demeki 7'si, 40'ı, 52'sinde dua yapılması gerekiyor.
Geçenler Sarıçam ilçesinde 3. Gün taziye evine gittim. Orada taziye için gelen komşu ve durumu müsait olanlar yiyecek içecek getirdiklerini gördüm. Yani Türk İslam kültürünü devam ettiriyorlardı, cenaze sahibine yük olunmadı.
Türk ve İslam kültürünü yok sayanlara duyurulur
Allah geçmişlerimizi rahmet etsin.
İsa Beçik


Yorumlar
Yorum Gönder