Teneşir, Tabut, Musalla ve Kabristanlık

 083 - Teneşir, Tabut, Musalla ve Kabristanlık

Teneşir; Üzerinde ölü yıkanan ayaklı tahta, salacak, teneşir tahtası.

Tabut; Ölünün içine konulduğu sandık biçiminde araç, sal.

Musalla; Cenaze namazı kılınan yer.

Kabristan; Mezarlık. Ölülerin gömüldüğü - defnedildiği yer.

Eskiden köyde biri vefat etmişse sala verilir eş dost haberdar edilir ve el birliği ile son hizmet yapılırdı.

Camiden teneşir tahtası eve getirilir. Teneşir üzerinde yıkanan cenaze kefenlenir tabuta konur, omuzlarda cami avlusunda ki musallaya getirilir ve yönü kıbleye gelecek şekilde musalla üzerine konur.

Mevcut cemaatle cenaze namazı kılınır, duası yapılır. Musalla dan omuzlara alınan tabut nakil vasıtasına kadar taşınır ve sonra kabristanlığa getirilir.

Akrabaları, sevenleri ve köylüsü cenaze ile birlikte kabristanlığa gelmiştir. Kuran okunur, dualarla defin işlemi tamamlanır.

Adettendir, hatırlamak için ilk günü, üçü, yedisi, kırkı, elli ikisi ve yıl dönümü dualar yapılır.

Bıraktığı para ve mal varlığı mirasçıları tarafından paylaşılır, sonrasında acı gün unutulur.

Köylerde musalla taştan yapıldığı için musalla taşı denir. Vefat eden genç veya yaşlı, çalışan veya çalışmayan, vs. hepsinin üzerine konduğu musalla taşı görünsün, ölüm hatırlansın ve ders alınsın diye ana yol üzerinde köy girişine yapılmıştır.

Köylerin kabristanlığı da genelde ana yol üzerindedir. Her fırsatta kabristanlığa girilsin, bakımı yapılsın ve dualar okunsun, en önemlisi ölüm hatırlansın. Ahret hatırlansın, dostluklar pekiştirilsin istenmiştir.

Ahret hayatı İslamın şartlarındandır ve hesaplaşma günü vardır. Büyüklerimiz ve bilginlerimiz ahret mahkemesinden de bahsederler. Yaşarken ne yapılırsa ahrette hesabını nasıl veririm diye toplum düzenine dikkat edilmesi gerekmektedir.

Daha iyi anlamak, dünya sıkıntısını üzerimizden atmak için kabristanı ziyaret etmek lazımdır.

Kabristanlık İslam diyarı sakinlerinin yurdudur. Selam verip duamızı yapalım. Kabir sakinleri adına düş kuralım. Kabir sahipleri ile veya kabir taşları ile konuşalım. Dertleşip, onların yaşadığı zamanı hatırlayalım. Kendimizi onların yerine koyalım, dünyadakilerden ne beklediklerini düşünelim.

Hatta kendi cenaze törenimizi, dünyada halimizi, sevdiklerimizi, sevenlerimizin hakkımızda neler söyleyeceklerini, ölümden dönülemediğini, hayatın bittiğini ve dünyadakilere cevap verme şansı olmadığı, kavgaların, ayrılıkların geri gelemeyeceğini düşünelim.
*
Bir düş kuralım; Vefat ettiniz cenazeniz teneşir tahtasında yıkanıyor, kefenlenip tabuta konuyorsunuz ve omuzlarda tekbir sesleri ile musalla taşına getiriliyorsunuz. Burada cenaze namazınız kılınıyor, helallik alınıyor, konuşacaksınız konuşamıyorsunuz. Oradan kabristana defnedilmeye götürülüyorsunuz, ağlayanlar ve üzülenler var, hepsi dostlarınız. Hepsi geride kaldı, artık kabirdesiniz, kuran okundu, talkın yapıldı ve yanınızda kimse kalmadı.

Sonuçta, bu düşten uyandığınız da yaşadığınıza seviniyorsunuz. Sıkıntınız gitmiş olarak kendinize tekrar bir çeki-düzen veriyorsunuz.

*
İşte kabir ziyaretinin özelliği bu, veya “Beşikten Mezara” sözü bu olsa gerek. 

"Ölenler ölümü bilmez, ölüm kalanlar içindir."

Allah geçmişlerimizi rahmet etsin, hayatta olanlarımızdan razı olsun.
Sabırlı, sağlıklı, eğitimli ve doğru iletişimli kalınız.


İsa BEÇİK

Karataş Gazetesi 08-07-2016

Musalla taşı