Soku Taşı

  Soku Taşı


Soku Taşı; (sözlük anlamı) İçinde büyük ağaç tokmakla bulgur, yarma, döğme vs. dövülen içi oyulmuş taştır.

Bu soku taşı Gölkaya köyünün kurucusu Hacı Ali (Tekoğlan) tarafında yaptırılmıştır. 

Köyün kuruluşu resmi kayıtlara göre 1872 yılıdır. Kuruluşa hazırlıklarıda göz önüne alındığımızda tahmini olarak 175 yıllık maziye sahip soku taşıdır. 

Teknolojinin gelimeşiyle son yıllarda kullanılmadığı için atıl durumdadır. Halen bizim evin avlusundadır.

Köyde her evde soku taşı vardır. Köylünün ortak kullandığı en büyük soku taşı budur.

Rahmetli anam ve köyde komşularında kullandığı zamanı hatırlıyorum. 

Koca ağaç tokmağı kullananın çıkardığı 'Hu' sesi aynı ritim ve aynı tonda olması dikkatimi çekmişti.

Bir seferinde rahmetli anama sormuştum;

"Büyüklerimiz 'Hu' sesi Allah'ın isimlerindendir. Çalışırken 'Hu' sesi çıkartırsanız zikir yapmış oluyorsunuz, Allah'ın yardımıyla işiniz kolaylaşıyor, büyüklerimiz böyle öğretti" demişti.

Soku taşında yapılan çalışmadaki bu sesi hala hatırlıyorum. 

Benim çocukluk ve ilk gençlik yıllarımdı. Kışlık yiyecek işleri buğday harman zamanı sıcak hava yapılırdı. Köyde elektrik ve buzdolabı yoktu. Soku taşında çalışan öyle bir terlerdi ki, hadi çocuğum cereden bir tas soğuk su getirde içelim derletdi.

Bu soku taşı önceleri Hac Ali *Tekoğlan) ilk yaptırdığı tabakanın önündeydi. Tabaka yıkılınca, taşların arasında kalmasın ve hatırakar unutulmasın diye rahmeti babam evimizin önüne güçlükle taşıdı. 19.08.2023

Fotoğraf İsa Beçik Gölkaya, Adana




Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Böyle Çimdinizmi

Resim
Hiç Böyle Çimdiniz mi Köyde ilkokulda okurken koşar oynar toz toprak çamur olurduk. Evet, yaz mevsiminde anama oynamaya gidecem dediğimde; bakır güğümü güneşin olduğu yere koy, su kabağı ile tulumbadan su taşı, güğümü doldur,  derdi. Güğümü tulumbadan doldursam ağır olur kaldıramazdım. Onun için kabak tası ile suyu taşırdım. Güğümü güneşe yakın olsun, çok ısınsın diye taşın üzerine koyardım. Su kabağı tas ile güğümü doldurur ve kapatırdım. Sonra oynamaya giderdim. Oyun dönüşü güğümün yanına bakır teşt konur ve içine girerdim. Beni çimdirirken anamda tahta iskembeye otrurdu. Yeşil sabun kullanılırdı gözümü yaksada sesimi çıkartmazdım.  Böylece anamda beni bir güzel çimdirirdi. O zaman çeşme, elektrik ve güneş enerjisi ile şampuan yoktu. İşte benim böyle çimdiğim oldu. Hatıra olsun diye sıcak havada torunuma anlattım, bende yıkanacağım dedi. Köydeki gibi güneşe pilastik bidon koydum. Isındığını fark edince plastik leğen içerisine çocuğu oturttuk ve plastik bardak kullanarak çimd...
Devamı

Türk İslam Kültüründe Unutulan Cenaze Geleneği

Resim
Türk İslam Kültüründe Unutulan Cenaze Geleneği ""ÖLDÜKTEN SONRA RUHUN İLK "40' GÜNÜ NASIL GEÇER? Ruh bedenden ayrılır, ama bir süre cesedin başındadır. Defin sırasında etrafındaki her şeyi duyar, görür; ama müdahale edemez. Münker ve Nekir gelir, ruh ilk sorgusunu kabirde verir. Kabir ya nurla dolar ya da karanlıkla dolar. Ruh, ailesinin hâlini izler, özellikle ilk 7 gün. Bu süreçte rüyalarla mesaj vermeye çalışır. Okunan dualar, yapılan hayırlar doğrudan ona ulaşır. Yanında sadece bir şey vardır: Hayattaki amelleri. 7'si, 40'ı, 52'si... Bu günler sadece gelenek değil; ruhun beklediği duraklardır. Kırkıncı gün, bir eşik atlanır. Ruh artik yeni âleme geçer."" Alıntı * Köyde büyüklerimden bu konuyu aynen duymuştum ve uygulanırdı. Cenaze evine komşuları, akrabaları ve yakınları yemek taşırdı. Yemek zamanı toplanılır ve dua yapılırdı. Demeki 7'si, 40'ı, 52'sinde dua yapılması gerekiyor.  Geçenler Sarıçam ilçesinde 3. Gün taziye evine git...
Devamı

Santral Görevlisi ve Dilenci

Santral Görevlisi ve Dilenci Santral görevlisi anlatmıştı. Oruç zamanı Ramazan ayı idi. Görevden çıktım eve gidiyordum. Sokağımızın başında dervisten indim. Ayın sonu ve yarın maaş alacağız.  Çarşıdan eve gelirkin param olmadığı için hiç bir şey alamadım. Cebimde sadece ekmek parası vardı. Ekmeğide evimizin yanındaki bakkaldan alacaktım. Yürüyerek sokağı yarıladıktan sonra arkamdan biri yaklaştı, "Allah rızası için bir ekmek parası verirmisin" dedi. İnayet olsun dedim ama bir daha ekmek parası istedi. Oralı olmadım. Birkaç adım yürüdükten sonra yarın ödemek kaydıyla ekmeği bakkalımızdan alırım düşüncesi ile cebimdeki ekmek parasını vermek istedim. Çok geçmeden dönüp geriye baktığımda sokakta dilenci yoktu. Sokağımızda tali yol, sokak ve başka geçiş alanı yoktur. Dilenci bir anda yok oldu. Aklıma çok şey geldi ama işişten geçmişti. Bakkaldan ekmek aldım ve eve girdim. İftar vakti oldu, akşam ve yatsı namazını kıldıktan sonra yattım. Gece bir rüya gördüm... Dilenci rü...
Devamı