Şıh Mehmet Emmi

Şıh Mehmet Emmi


Yemen Gazisi Bekir (Beçoğlu) torunu asırlık Mehmet emmi babamın hala oğludur. 

Köyde yaşardı, ileri görüşlüydü. Asıl işi çiftçilikti.

Şıh Mehmet olarak ünlenmişti. 

Bir sohbetimde Şeyh Mehmet emmi demiştim de, Şeyh çok bilgili olaması gerekir. Ben o kadar bilgili değilim. Boş zamanımı ibadet ve zikir ile geçirdiğim için Şıh isminide yakıştırdılar demişti.

İslamiyetin gereğini tertipli olarak yaşayan insandı. Üç devirli tesbihi elinden eksik etmezdi. 

Sürekli Esma-ül Hüsna zikrini çekerdi. 

İkindi namazından sonra hava güzelse, yapacak işi yoksa Aşağı yolunda zikir yaparak gezerdi. 

*

Eskiden doğan çocuklar nüfusa geç kayıt yapılırmış. Bir sohbetimizde doksan altı yaşında olduğunun hesabını yapmıştı. Hafızası sağlamdı. 

Sohbetlerimizde kültürümüzden konuşurduk. İstifade ettiğim birçok bilgiyi "Gölkaya Köyü Genel Kültür" sayfamızda paylaştım. 

Bir kuşluk vaktiydi Adana Tarihi Taşköprü üzerinde, sırtını taş duvara dayamış çömelir vaziyette oturuyordu. Rahatsız olduğunu sandım, yanına gittim. Dua okuduğunu fark ettim. Duası bittikten onra halini hatırını sorum. 

Taş mağazadan şalvarlık almaya gelmişti. Bu köprünün üstünden geçerken gavurda olsa yapanlara dua ediyorum, sevaptır köprü yaptırmışlar, biz kullanıyoruz dedi. 

Dinimizde köprü, yol ve çeşme yaptırmak sevap denmektedir.

Şıh Mehmet emminin köprü üzerinde dua düşüncesi çok manidardı.

Aslında yapılmış eserlere maddi ve manevi geçenler için dua etmek güzeldir.

Yaşlı ziyaretlerimde Şıh Mehmet emmiyi de zaman zaman ziyaret ettim. Kendisini dinlediğim için çok sevinirdi.

Rahmetle anıyorum.

İsa Beçik 21.01.2022

Sabırlı, sağlıklı, eğitimli ve doğru iletişimli kalınız. 








Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Böyle Çimdinizmi

Resim
Hiç Böyle Çimdiniz mi Köyde ilkokulda okurken koşar oynar toz toprak çamur olurduk. Evet, yaz mevsiminde anama oynamaya gidecem dediğimde; bakır güğümü güneşin olduğu yere koy, su kabağı ile tulumbadan su taşı, güğümü doldur,  derdi. Güğümü tulumbadan doldursam ağır olur kaldıramazdım. Onun için kabak tası ile suyu taşırdım. Güğümü güneşe yakın olsun, çok ısınsın diye taşın üzerine koyardım. Su kabağı tas ile güğümü doldurur ve kapatırdım. Sonra oynamaya giderdim. Oyun dönüşü güğümün yanına bakır teşt konur ve içine girerdim. Beni çimdirirken anamda tahta iskembeye otrurdu. Yeşil sabun kullanılırdı gözümü yaksada sesimi çıkartmazdım.  Böylece anamda beni bir güzel çimdirirdi. O zaman çeşme, elektrik ve güneş enerjisi ile şampuan yoktu. İşte benim böyle çimdiğim oldu. Hatıra olsun diye sıcak havada torunuma anlattım, bende yıkanacağım dedi. Köydeki gibi güneşe pilastik bidon koydum. Isındığını fark edince plastik leğen içerisine çocuğu oturttuk ve plastik bardak kullanarak çimd...
Devamı

Türk İslam Kültüründe Unutulan Cenaze Geleneği

Resim
Türk İslam Kültüründe Unutulan Cenaze Geleneği ""ÖLDÜKTEN SONRA RUHUN İLK "40' GÜNÜ NASIL GEÇER? Ruh bedenden ayrılır, ama bir süre cesedin başındadır. Defin sırasında etrafındaki her şeyi duyar, görür; ama müdahale edemez. Münker ve Nekir gelir, ruh ilk sorgusunu kabirde verir. Kabir ya nurla dolar ya da karanlıkla dolar. Ruh, ailesinin hâlini izler, özellikle ilk 7 gün. Bu süreçte rüyalarla mesaj vermeye çalışır. Okunan dualar, yapılan hayırlar doğrudan ona ulaşır. Yanında sadece bir şey vardır: Hayattaki amelleri. 7'si, 40'ı, 52'si... Bu günler sadece gelenek değil; ruhun beklediği duraklardır. Kırkıncı gün, bir eşik atlanır. Ruh artik yeni âleme geçer."" Alıntı * Köyde büyüklerimden bu konuyu aynen duymuştum ve uygulanırdı. Cenaze evine komşuları, akrabaları ve yakınları yemek taşırdı. Yemek zamanı toplanılır ve dua yapılırdı. Demeki 7'si, 40'ı, 52'sinde dua yapılması gerekiyor.  Geçenler Sarıçam ilçesinde 3. Gün taziye evine git...
Devamı

Santral Görevlisi ve Dilenci

Santral Görevlisi ve Dilenci Santral görevlisi anlatmıştı. Oruç zamanı Ramazan ayı idi. Görevden çıktım eve gidiyordum. Sokağımızın başında dervisten indim. Ayın sonu ve yarın maaş alacağız.  Çarşıdan eve gelirkin param olmadığı için hiç bir şey alamadım. Cebimde sadece ekmek parası vardı. Ekmeğide evimizin yanındaki bakkaldan alacaktım. Yürüyerek sokağı yarıladıktan sonra arkamdan biri yaklaştı, "Allah rızası için bir ekmek parası verirmisin" dedi. İnayet olsun dedim ama bir daha ekmek parası istedi. Oralı olmadım. Birkaç adım yürüdükten sonra yarın ödemek kaydıyla ekmeği bakkalımızdan alırım düşüncesi ile cebimdeki ekmek parasını vermek istedim. Çok geçmeden dönüp geriye baktığımda sokakta dilenci yoktu. Sokağımızda tali yol, sokak ve başka geçiş alanı yoktur. Dilenci bir anda yok oldu. Aklıma çok şey geldi ama işişten geçmişti. Bakkaldan ekmek aldım ve eve girdim. İftar vakti oldu, akşam ve yatsı namazını kıldıktan sonra yattım. Gece bir rüya gördüm... Dilenci rü...
Devamı