Köyde Eğitim

           0125 - Köyde Eğitim

Gölkaya Köyünde ilkokul olmadığı için büyüklerimiz, yolu dahi düzgün olmayan ve yağmurda çamurda Karataş ilçesine günü birlik gidip gelerek üçüncü sınıfa kadar okumuşlar. Buna da şahadetname ile mezun olduk derlerdi.

 

Şartlar öyleymiş ki okul sonrası herhangi bir belge verilmezmiş. O zaman ders programı yokmuş. Sadece aktarılan bilgiler ile okumasını öğrenmişler. Sonrasında kendilerini geliştirmişler.

                *

Sonraki yıllarda Gölkaya köy camisinin avlusundaki boş eski taş yapılı oda okul olarak kullanılmaya başlanmış.

 

Köy imamı veya köyden bilen biri öğretmenlik yaparak çocukları okutmaya başlamışlar.

                *

1960 Yılında köylü yardımlaşarak ortak girişimiyle köy girişine okul yaptırılmış.

 

Benim kuşak şanslıymış. Köyde yeni okulda ilkokulu bitirdik.

 

O yıllarda çok yağmur yağardı. Köy girişindeki okul, yolu çakılsız ve toprak olduğu için çamur yığını olurdu. Yağmurda ıslandığımızda, rüzgar çıkmışsa adeta donardık. Kış mevsimi sert geçerdi.

 

Yağan yağmur önlükten vücuta çabuk ulaşır, soğuk kemiklerimizi sızlatır, iliklerimize işler, tabiri caizse dişleri şakırdatırdı. Artık kendini korumaktan vaz geçer, defter ve kitapları korumanın derdine düşerdik.

 

Ama Allah korumuş hiç hastalanmadım.

 

Yokluğun olduğu, varlığın olmadığı yıllardı.

 

Para kıymetli, kazanmak zordu.

 

Herkesin elinde az bir tarlası vardı. Tüm umutlar buğday ve pamuktan alacakları para, varsa ineğinden süt, peynir ile tavuğundan yumurta tek umut kapısıydı.

 

Okul yıllarımızda köylü birlik olup yardımlaşma ile köy yolu stabilize yaptırıldı.

 

Yol yapıldıktan sonra güzel gelişmeler oldu.

 

Öğrenciler için haftalık okula süt tozu verilmeye başlandı. Her gün 4. ve 5. sınıftan nöbetçi öğrenciler tarafından süt tozundan sobada süt yapılırdı. her öğrencinin kendisine ait bardağı vardı ve bir bardak süt içmesi sağlanırdı.

 

O yıllar okulda yüz kadar öğrenci, iki kadrolu ve altı stajyer öğretmenimiz vardı.

 

Bu dönemde okullar sekiz yıllık olacak haberi beni ve bütün arkadaşlarımı sevindirmişti. Çünkü şartları görüyorduk, ortaokulu ve sonrasını okuma şansımız yoktu.

 

Sonraki gelişmelerde ben Karataş ortaokulunda, imkanı olan bazı arkadaşlarda başka yerlerde okudular.

 

Büyüklerimizin eğitimde çektikleri sıkıntıya karşı çocuklarının eğitimi için ellerinden gelen imkanı kullandıklarını şimdilerde daha iyi anlıyorum. 06.12.2020 

 

İsa Beçik

 

Sabırlı, sağlıklı, eğitimli ve doğru iletişimli kalınız. 

Karataş Gazetesi Makale 01.07.2021