Kayınbabam Ali Ramazan Başcı'ya Mektup

 0141 - Kayınbabam Ali Ramazan Başcı'ya Mektup



Gölkaya Köyünde muhtarlık yaptığınız dönemde ilkokulumuz faaldi ve yüz civarda öğrenci ile altı öğretmen hizmet veriyordu. Dükkan, bakkal ve kahvehane olarak zaman zaman beş ayrı umuma açık iş yeri vardı. Böylece yöneticilik yaptığınız dönemin köy nüfusunu kıyaslıyorum.

Canım kayınbabam muhtarlık ve yöneticilik yaptığınız zamandan öğüt vererek anlatırdınız!

Öğütlerinizde; 

"Vicdan sahibi olun. 

Yalan, küfür, inkar ve iftirada bulunmayın. 

Hakkınız olmayan bir şeyi almayın. 

Hırsızlık yapmayın. 

İşinizi sağlam ve doğru yapın. 

Çalışırken hata yapılır, hata yapmak önemli değil, hatadan ders çıkarmak önemli" 

derdinz...

İyi ki sizi dinlemişim. Çünkü öğütleriniz faydalı oldu ve bana yön verdi. Eminim ki başarılarımda sizin öğütlerinizden pay vardır.

Öğütleriniz çalışırken de emekli olduğumda da bana güvence oldu.

Günümüzde insanların menfaat ve çıkarları ön planda olan bir dönemi yaşıyoruz, güven kalmadı.

Bir taraftan yaşam mücadelesi verirken bir taraftan da kendimizi koruma mücadelesi veriyoruz.

Bu hal de bile vicdanımı rahatsız edecek hiçbir şeyi bilerek yapmadım, size minnettarım.

Sizden aldığım öğütler hala kulağımda ve unutmayacağım. 

Vicdanen rahatım, yolunuzdan gitmeyi bırakmadım ve bırakmayacağım.

Duacıyız, rahmet ve saygı ile anıyoruz. 23.06.2021

İsa Beçik

Sabırlı, sağlıklı, eğitimli ve doğru iletişimli kalınız. 

Karataş gazetesi 23.06.2021






Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Böyle Çimdinizmi

Resim
Hiç Böyle Çimdiniz mi Köyde ilkokulda okurken koşar oynar toz toprak çamur olurduk. Evet, yaz mevsiminde anama oynamaya gidecem dediğimde; bakır güğümü güneşin olduğu yere koy, su kabağı ile tulumbadan su taşı, güğümü doldur,  derdi. Güğümü tulumbadan doldursam ağır olur kaldıramazdım. Onun için kabak tası ile suyu taşırdım. Güğümü güneşe yakın olsun, çok ısınsın diye taşın üzerine koyardım. Su kabağı tas ile güğümü doldurur ve kapatırdım. Sonra oynamaya giderdim. Oyun dönüşü güğümün yanına bakır teşt konur ve içine girerdim. Beni çimdirirken anamda tahta iskembeye otrurdu. Yeşil sabun kullanılırdı gözümü yaksada sesimi çıkartmazdım.  Böylece anamda beni bir güzel çimdirirdi. O zaman çeşme, elektrik ve güneş enerjisi ile şampuan yoktu. İşte benim böyle çimdiğim oldu. Hatıra olsun diye sıcak havada torunuma anlattım, bende yıkanacağım dedi. Köydeki gibi güneşe pilastik bidon koydum. Isındığını fark edince plastik leğen içerisine çocuğu oturttuk ve plastik bardak kullanarak çimd...
Devamı

Türk İslam Kültüründe Unutulan Cenaze Geleneği

Resim
Türk İslam Kültüründe Unutulan Cenaze Geleneği ""ÖLDÜKTEN SONRA RUHUN İLK "40' GÜNÜ NASIL GEÇER? Ruh bedenden ayrılır, ama bir süre cesedin başındadır. Defin sırasında etrafındaki her şeyi duyar, görür; ama müdahale edemez. Münker ve Nekir gelir, ruh ilk sorgusunu kabirde verir. Kabir ya nurla dolar ya da karanlıkla dolar. Ruh, ailesinin hâlini izler, özellikle ilk 7 gün. Bu süreçte rüyalarla mesaj vermeye çalışır. Okunan dualar, yapılan hayırlar doğrudan ona ulaşır. Yanında sadece bir şey vardır: Hayattaki amelleri. 7'si, 40'ı, 52'si... Bu günler sadece gelenek değil; ruhun beklediği duraklardır. Kırkıncı gün, bir eşik atlanır. Ruh artik yeni âleme geçer."" Alıntı * Köyde büyüklerimden bu konuyu aynen duymuştum ve uygulanırdı. Cenaze evine komşuları, akrabaları ve yakınları yemek taşırdı. Yemek zamanı toplanılır ve dua yapılırdı. Demeki 7'si, 40'ı, 52'sinde dua yapılması gerekiyor.  Geçenler Sarıçam ilçesinde 3. Gün taziye evine git...
Devamı

Santral Görevlisi ve Dilenci

Santral Görevlisi ve Dilenci Santral görevlisi anlatmıştı. Oruç zamanı Ramazan ayı idi. Görevden çıktım eve gidiyordum. Sokağımızın başında dervisten indim. Ayın sonu ve yarın maaş alacağız.  Çarşıdan eve gelirkin param olmadığı için hiç bir şey alamadım. Cebimde sadece ekmek parası vardı. Ekmeğide evimizin yanındaki bakkaldan alacaktım. Yürüyerek sokağı yarıladıktan sonra arkamdan biri yaklaştı, "Allah rızası için bir ekmek parası verirmisin" dedi. İnayet olsun dedim ama bir daha ekmek parası istedi. Oralı olmadım. Birkaç adım yürüdükten sonra yarın ödemek kaydıyla ekmeği bakkalımızdan alırım düşüncesi ile cebimdeki ekmek parasını vermek istedim. Çok geçmeden dönüp geriye baktığımda sokakta dilenci yoktu. Sokağımızda tali yol, sokak ve başka geçiş alanı yoktur. Dilenci bir anda yok oldu. Aklıma çok şey geldi ama işişten geçmişti. Bakkaldan ekmek aldım ve eve girdim. İftar vakti oldu, akşam ve yatsı namazını kıldıktan sonra yattım. Gece bir rüya gördüm... Dilenci rü...
Devamı