İnce Çayır Biçilir Mi

 0188 - İnce Çayır Biçilir Mi


İnce çayır biçilir mi
Su bulanmış içilir mi
Ölüm acıdan kötü
Zehir veren içilir mi
Bu ölüm zehire benzer
Ya bu zehir içilir mi

Yolc' ederdim eşim seni
Sen deli eyledin beni
Yeşil ördek telli eşim
Gidiyorsun güle güle

Gidem dedim götürmedin
Varam dedim el etmedin
Ben hâlını sorucuyum
Soram dedim sordurmadın
Yeşil ördek telli eşim
Sen hâlını bildirmedin

İçerimde yürek yanar
Hâl' gözümde döner
Gınaman beni gomşular
İçerde yüreğim yanar

Bir ay doğar üce dağın başında
Geldim idi on üç on dört yaşına
Gahpe felek bırakmadı beşime
Alam dedim alamadım
Erem dedim eremedim
Muradımı alamadım

N'olduğun bilemedim
Ben ağladım gülemedim
Kadanız alim gomşular
N'olduğun bilemedim

(Ağıtçı kadın) Hatice Püsküllü

Adana, Karataş, Küçükkarataş Köyü'ne aittir. 30.07.1990 tarihinde Kurt Reinhard ve Ursula Reinhard tarafından derlenmiştir. Bir Ağıtçı kadının, kocasının yolculuk esnasında ölümü üzerine yaktığı ağıt. Kaynak kişi de ağıtçı kadındır.
Paylaşan İsa Beçik 
*
Not; Gölkaya, Çakırören ve Küçük Karataş'ta ağıt, ilahi ve şiir yazıp okuyan büyüklerimiz vardı. Kayıt tutanlarında hatırlıyorum. Günümüzde bu büyüklerimizi eserleri ile rahmetle ansak nede güzel olur. 

Fotoğraftaki ev, Küçükkarataş'ta annemin teyzesi rahmetli Ağıtçı Hatice Püsküllü 'ye aittir. İlk eşinin de Çanakkale Şehidi olduğunu öğrendim.
Rahmetle anıyoruz.
İsa Beçik



 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Böyle Çimdinizmi

Resim
Hiç Böyle Çimdiniz mi Köyde ilkokulda okurken koşar oynar toz toprak çamur olurduk. Evet, yaz mevsiminde anama oynamaya gidecem dediğimde; bakır güğümü güneşin olduğu yere koy, su kabağı ile tulumbadan su taşı, güğümü doldur,  derdi. Güğümü tulumbadan doldursam ağır olur kaldıramazdım. Onun için kabak tası ile suyu taşırdım. Güğümü güneşe yakın olsun, çok ısınsın diye taşın üzerine koyardım. Su kabağı tas ile güğümü doldurur ve kapatırdım. Sonra oynamaya giderdim. Oyun dönüşü güğümün yanına bakır teşt konur ve içine girerdim. Beni çimdirirken anamda tahta iskembeye otrurdu. Yeşil sabun kullanılırdı gözümü yaksada sesimi çıkartmazdım.  Böylece anamda beni bir güzel çimdirirdi. O zaman çeşme, elektrik ve güneş enerjisi ile şampuan yoktu. İşte benim böyle çimdiğim oldu. Hatıra olsun diye sıcak havada torunuma anlattım, bende yıkanacağım dedi. Köydeki gibi güneşe pilastik bidon koydum. Isındığını fark edince plastik leğen içerisine çocuğu oturttuk ve plastik bardak kullanarak çimd...
Devamı

Türk İslam Kültüründe Unutulan Cenaze Geleneği

Resim
Türk İslam Kültüründe Unutulan Cenaze Geleneği ""ÖLDÜKTEN SONRA RUHUN İLK "40' GÜNÜ NASIL GEÇER? Ruh bedenden ayrılır, ama bir süre cesedin başındadır. Defin sırasında etrafındaki her şeyi duyar, görür; ama müdahale edemez. Münker ve Nekir gelir, ruh ilk sorgusunu kabirde verir. Kabir ya nurla dolar ya da karanlıkla dolar. Ruh, ailesinin hâlini izler, özellikle ilk 7 gün. Bu süreçte rüyalarla mesaj vermeye çalışır. Okunan dualar, yapılan hayırlar doğrudan ona ulaşır. Yanında sadece bir şey vardır: Hayattaki amelleri. 7'si, 40'ı, 52'si... Bu günler sadece gelenek değil; ruhun beklediği duraklardır. Kırkıncı gün, bir eşik atlanır. Ruh artik yeni âleme geçer."" Alıntı * Köyde büyüklerimden bu konuyu aynen duymuştum ve uygulanırdı. Cenaze evine komşuları, akrabaları ve yakınları yemek taşırdı. Yemek zamanı toplanılır ve dua yapılırdı. Demeki 7'si, 40'ı, 52'sinde dua yapılması gerekiyor.  Geçenler Sarıçam ilçesinde 3. Gün taziye evine git...
Devamı

Santral Görevlisi ve Dilenci

Santral Görevlisi ve Dilenci Santral görevlisi anlatmıştı. Oruç zamanı Ramazan ayı idi. Görevden çıktım eve gidiyordum. Sokağımızın başında dervisten indim. Ayın sonu ve yarın maaş alacağız.  Çarşıdan eve gelirkin param olmadığı için hiç bir şey alamadım. Cebimde sadece ekmek parası vardı. Ekmeğide evimizin yanındaki bakkaldan alacaktım. Yürüyerek sokağı yarıladıktan sonra arkamdan biri yaklaştı, "Allah rızası için bir ekmek parası verirmisin" dedi. İnayet olsun dedim ama bir daha ekmek parası istedi. Oralı olmadım. Birkaç adım yürüdükten sonra yarın ödemek kaydıyla ekmeği bakkalımızdan alırım düşüncesi ile cebimdeki ekmek parasını vermek istedim. Çok geçmeden dönüp geriye baktığımda sokakta dilenci yoktu. Sokağımızda tali yol, sokak ve başka geçiş alanı yoktur. Dilenci bir anda yok oldu. Aklıma çok şey geldi ama işişten geçmişti. Bakkaldan ekmek aldım ve eve girdim. İftar vakti oldu, akşam ve yatsı namazını kıldıktan sonra yattım. Gece bir rüya gördüm... Dilenci rü...
Devamı