Hafıza Mekanları

 Hafıza Mekanları 


Gölkaya'da hafıza mekanları, bireysel hafızamız ile toplumsal hafızamızın neresinde kesişmektedir?

Toplum olarak neyi, nasıl hatırlıyalım? 

Tarihi bilgiler, cami, okul, kahvehane, spor, düğün ve mevlüt yemekleri, düğün ve cenaze törenleri, mezarlık ziyareti, dini ve milli bayramlar, önemli günler, kullandığımız eşyalar, tarihi eser ve tarihi mekanlar gibi durumlar hafıza mekanlarıdır.

Hafıza mekanları kültürel kimlik ve toplumsal belleğin aktarımında etkin olmaktır.

Ama dikkat edilmesi gereken önemli olan husus gelecek kuşağa bilgiyi aktarmaktır.

Belirttiğimiz yer ve bilgi aktarımları olmazsa, hafıza mekanları ve kültürümüz yok olur.

Gölkaya'da hafıza mekanlarını diri tutmalıyız.

*

Gölkaya'da hafızamızı diri tutacak böyle bir kültür fotoğraf çekmeme izin vermezler. Bu fotoğrafı başka bir köyde çekmiştim. Bu güzel hatıra için tekrar teşekkür ediyorum.

Bu fotoğrafı hafıza mekanı kabul edip baktığımızda; yufka köy ekmeğini, sıkma, börek, çörek, bazlama, köpüç, bayram çöreği, fırında ateş varken hadi patates, soğan, patlıcan közlemesi vs yapalım diyen atamızı - büyüklerimiz, onların kılık kıyafet ve davranışlarını hatırlıyoruz.

İsa Beçik 


Tavanda salmaya asılı sıvı gaz yakıtlı gemici feneri. Çok hatırası var; ışığında akşam ders çalıştık, komşuya akşam oturmasına giderken yolumuzu aydınlattı, her işimizde kullandık. Buram buram gaz kokusu da vardı...
















 Mezar

Mezar

Tazı tavşan


Çocuk leğende teştte yıkanıyor çimiyor




Tuğla toprak sıva Çörek fırını



Buğday teneke ile savrularak tozundan ayrılıyor

Bayram ve dini günler yapılan Hilal çörek



Çakırören Yufka ekmek yapılıyor

Köy yufka pişiş ekmek sele

Yufka ekmek fırında sac üzerinde pişiyor

Bir bardak çay sohbeti güzel. Neler hatırlatmaz ki

Gölkaya tarhana

Taş örme Balcalı köy evi

Karpuz tarla

Size bir demet çiçek

Tariht Ferizus olarak geöen yerde 1872 yılında kurulan Köyün kuruluşundan sonra adları 
1-Feriziye
2-Fevziye
3-Feyziye
4-Gölkaya
Temsilen yaptım tabelada tek isim var o da şimdiki adı Gölkaya


Kankal çiçeği bambul böceği ile oynardık


Koku tespih sandığı hasan hüseyin Kaplan emmiyi hatırlatır






 


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Böyle Çimdinizmi

Resim
Hiç Böyle Çimdiniz mi Köyde ilkokulda okurken koşar oynar toz toprak çamur olurduk. Evet, yaz mevsiminde anama oynamaya gidecem dediğimde; bakır güğümü güneşin olduğu yere koy, su kabağı ile tulumbadan su taşı, güğümü doldur,  derdi. Güğümü tulumbadan doldursam ağır olur kaldıramazdım. Onun için kabak tası ile suyu taşırdım. Güğümü güneşe yakın olsun, çok ısınsın diye taşın üzerine koyardım. Su kabağı tas ile güğümü doldurur ve kapatırdım. Sonra oynamaya giderdim. Oyun dönüşü güğümün yanına bakır teşt konur ve içine girerdim. Beni çimdirirken anamda tahta iskembeye otrurdu. Yeşil sabun kullanılırdı gözümü yaksada sesimi çıkartmazdım.  Böylece anamda beni bir güzel çimdirirdi. O zaman çeşme, elektrik ve güneş enerjisi ile şampuan yoktu. İşte benim böyle çimdiğim oldu. Hatıra olsun diye sıcak havada torunuma anlattım, bende yıkanacağım dedi. Köydeki gibi güneşe pilastik bidon koydum. Isındığını fark edince plastik leğen içerisine çocuğu oturttuk ve plastik bardak kullanarak çimd...
Devamı

Türk İslam Kültüründe Unutulan Cenaze Geleneği

Resim
Türk İslam Kültüründe Unutulan Cenaze Geleneği ""ÖLDÜKTEN SONRA RUHUN İLK "40' GÜNÜ NASIL GEÇER? Ruh bedenden ayrılır, ama bir süre cesedin başındadır. Defin sırasında etrafındaki her şeyi duyar, görür; ama müdahale edemez. Münker ve Nekir gelir, ruh ilk sorgusunu kabirde verir. Kabir ya nurla dolar ya da karanlıkla dolar. Ruh, ailesinin hâlini izler, özellikle ilk 7 gün. Bu süreçte rüyalarla mesaj vermeye çalışır. Okunan dualar, yapılan hayırlar doğrudan ona ulaşır. Yanında sadece bir şey vardır: Hayattaki amelleri. 7'si, 40'ı, 52'si... Bu günler sadece gelenek değil; ruhun beklediği duraklardır. Kırkıncı gün, bir eşik atlanır. Ruh artik yeni âleme geçer."" Alıntı * Köyde büyüklerimden bu konuyu aynen duymuştum ve uygulanırdı. Cenaze evine komşuları, akrabaları ve yakınları yemek taşırdı. Yemek zamanı toplanılır ve dua yapılırdı. Demeki 7'si, 40'ı, 52'sinde dua yapılması gerekiyor.  Geçenler Sarıçam ilçesinde 3. Gün taziye evine git...
Devamı

Santral Görevlisi ve Dilenci

Santral Görevlisi ve Dilenci Santral görevlisi anlatmıştı. Oruç zamanı Ramazan ayı idi. Görevden çıktım eve gidiyordum. Sokağımızın başında dervisten indim. Ayın sonu ve yarın maaş alacağız.  Çarşıdan eve gelirkin param olmadığı için hiç bir şey alamadım. Cebimde sadece ekmek parası vardı. Ekmeğide evimizin yanındaki bakkaldan alacaktım. Yürüyerek sokağı yarıladıktan sonra arkamdan biri yaklaştı, "Allah rızası için bir ekmek parası verirmisin" dedi. İnayet olsun dedim ama bir daha ekmek parası istedi. Oralı olmadım. Birkaç adım yürüdükten sonra yarın ödemek kaydıyla ekmeği bakkalımızdan alırım düşüncesi ile cebimdeki ekmek parasını vermek istedim. Çok geçmeden dönüp geriye baktığımda sokakta dilenci yoktu. Sokağımızda tali yol, sokak ve başka geçiş alanı yoktur. Dilenci bir anda yok oldu. Aklıma çok şey geldi ama işişten geçmişti. Bakkaldan ekmek aldım ve eve girdim. İftar vakti oldu, akşam ve yatsı namazını kıldıktan sonra yattım. Gece bir rüya gördüm... Dilenci rü...
Devamı