Büyüklerimizin Döneminde Gölkaya Köyü

Büyüklerimizin Döneminde Gölkaya Köyü


Halam Fadime (Beçik) Taşkın ve eşi Mehmet Taşkın emmiyi her fırsatta ziyarete ederdim. Çocukları olmamıştı ziyaretine gelende memnun olurlardı.

Maziden köylümüzü anlatırlardı.

Büyüklerimiz dönemi köyde fakir insan yoktu, ihtiyacı olanlara yardım yapılırdı.

Mutfak eşyaları pişmiş toprak kap kaçaktan kullanılırdı. Sonraları kalaylı bakır kullanıldı.

Evler ahşap, toprak sıvalı, taş örme ve sazlıktan yapılan huh evler vardı.

Bütün evler kireçle beyaz badanalıydı. Evlerin çoğu iki katlıydı ama iki yüzlü insan yoktu.

Köylümüz sağlıklıydı huzur içinde yaşarlardı.

Büyüklerimiz çoğunluk olarak tarımla uğraşır az da olsa hayvancılık yapanlar vardı.

İçme suyu açılmış kuyulardan karşılanırdı. O kuyulara sonradan tulumbalar takıldı. Şimdi her evin önünde çeşme var.

Köyün etrafından geçen eski Ceyhan nehir yatağının yer değiştirmesinden kalan, güneyde Feriziye, kuzeyde Sırınsı ve doğusunda Kuru kulak dedğimiz Acı kulak olmak üzere üç tarafı kulaklar var.

Batısında ise dünyanın sayılı Türkiye'nin en büyük Lagünü olan Akyatan olmak üzere dört bir tarafı su ile çevrilidir.

Kulaklar ve Akyatan tamamen tuzlu sulardı. Etrafında az da olsa sazlık olurdu. Kuş ve balık avcılığı yapılırdı. Akyatan gölde yaz mevsiminde suyun buharlaşmasıyla kıyılarda tuz kristalleri oluşurdu. Büyüklerimiz tuz ihticaını buradan karşılardı.

Osmanlı döneminde tuz ihtiyacı için Adana'ya Tuz Hanı yapılmış. Akyatan ve Merkez Tuz gölünden getirilen tuzkar Tuz Hanında işlenirmiş. Ülke geneline de Adana'dan tuz gönderilirmiş.

Köyümüz topraklarında başta pamuk olmak üzere her türlü hububat, karpuz, kavun yetişirdi. İnsanlar ziraatta, hayvancılıkta ve bütün işlerde yardımlaşarak çalışırdı.

Düğünlerde ve cenazede dayanışma daha güçlüydü. Düğün ve cenaze toplanma - yardımlaşma zamanı herkes işini bırakır yardımlaşmaya katılırdı. Özürsüz olarak katılmayanlar ayıplanırdı.

Cenaze sahibine 7 gün yemek yaptırılmazdı. Komşular yemek taşır veya zengin biri yemek masrafını üstlenirdi.

Büyüklerimizin yaşama şekli çevre köylerden gıptayla izlenirdi.

Köyümüz ve büyüklerimiz ile ilgili bu konukarı, rahmetli Fadime (Beçik) halam ve eşi rahmetli Mehmet Taşkın emmiden dinledim.

Kalkacağım zaman Mehmet emmi; "Ne Mutlu Gölkayalıyım Diyene" sözüde hoşuma gittiği için hafızamda kaldı. 13.06.2017

İsa Beçik




Mehmet emmi ve halam 

Halam





Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Böyle Çimdinizmi

Türk İslam Kültüründe Unutulan Cenaze Geleneği

Santral Görevlisi ve Dilenci