Yüreğir Boyu

 0208 - Yüreğir Boyu


Yüreğir boyu (Üreğir şeklinde de yazılır) Oğuzların 24 boyundan biridir. Bu boyların Üçoklar kolundan (sol kolundan) Oğuz Kağan'ın oğlu Dağ Han'ın soyundan geldikleri kabul edilir. Simgeleri kılıç tır. 

Orta Çağ dönemine kadar Orta Asya'da Seyhun ve Ceyhun ırmaklarının arasındaki Yüreğir havzasında yaşıyorlardı. 

Göç yaparak Yüreğir olarak bilinen Adana'nın Misis havzasına yerleşen bu boy bölgede Ramazanoğlu Beyliğini kurmuş, (Ramazanoğulları Beyliğinin kurucusu Ramazan Beyin babasının adı da Yüreğir'dir!) daha sonra 400 yıl boyunca dönemin en güçlü devleti olan Memlük İmparatorluğunun alt beyliği olarak varlığını sürdürmüştür.

16. YY.da Osmanlı Padişahı Yavuz Sultan Selim Memlük devletini yıkınca, son Ramazanoğlu beyi Pir Mansur Osmanlı İmparatorluğu'na gönüllü olarak katılmıştır. Günümüzde bu Türkmen aşireti Anadolu'da en çok bilinen Oğuz boylarından birisidir.

""Yüreğir"" kelimesi işleri düzenli, işleri yolunda anlamında kullanılmıştır.

Bu kökten bir takım oymaklar çıkmıştır; Bu oymak adları onları kurmuş olan eski dedelerin adlarından alınmıştır. Her oymağın bir belgesi ve hayvanlarına vurulan bir damgası vardır. Bir birlerini bu belgelerle tanırlar.

Oğuzların;

Bozoklar

Gün Han: Kayı - Alkaevli - Bayat - Karaevli

Ay Han: Yazır - Döğer - Dodurga - Yaparlı

Yıldız Han: Afşar boyu - Beğdili - Karkın - Kızık

Üçoklar

Gök Han: Bayındır - Çavuldur - Çepni - Peçenekler - Sungur, Sorgun

Dağ Han: Salur - Salur, Sorgun - Ulayundluğ - Eymür - Eymir, Sorgun - Yüreğir

Deniz Han: İğdir - Büğdüz - Yıva - Kınık"

*

Üçok Amblemi ve Ramazanoğulları Mühür fotoğrafı Ramazanoğlu Konağından aldım. 2012

Yüreğir Ovamızda çoğunlukta Üçoklar'ın oymağı vardır. 03.11.2021

İsa Beçik 

Sabırlı, sağlıklı, eğitimli ve doğru iletişimli kalınız. 

Üçok Amblemi ve Ramazanoğulları Mühürü


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Böyle Çimdinizmi

Resim
Hiç Böyle Çimdiniz mi Köyde ilkokulda okurken koşar oynar toz toprak çamur olurduk. Evet, yaz mevsiminde anama oynamaya gidecem dediğimde; bakır güğümü güneşin olduğu yere koy, su kabağı ile tulumbadan su taşı, güğümü doldur,  derdi. Güğümü tulumbadan doldursam ağır olur kaldıramazdım. Onun için kabak tası ile suyu taşırdım. Güğümü güneşe yakın olsun, çok ısınsın diye taşın üzerine koyardım. Su kabağı tas ile güğümü doldurur ve kapatırdım. Sonra oynamaya giderdim. Oyun dönüşü güğümün yanına bakır teşt konur ve içine girerdim. Beni çimdirirken anamda tahta iskembeye otrurdu. Yeşil sabun kullanılırdı gözümü yaksada sesimi çıkartmazdım.  Böylece anamda beni bir güzel çimdirirdi. O zaman çeşme, elektrik ve güneş enerjisi ile şampuan yoktu. İşte benim böyle çimdiğim oldu. Hatıra olsun diye sıcak havada torunuma anlattım, bende yıkanacağım dedi. Köydeki gibi güneşe pilastik bidon koydum. Isındığını fark edince plastik leğen içerisine çocuğu oturttuk ve plastik bardak kullanarak çimd...
Devamı

Türk İslam Kültüründe Unutulan Cenaze Geleneği

Resim
Türk İslam Kültüründe Unutulan Cenaze Geleneği ""ÖLDÜKTEN SONRA RUHUN İLK "40' GÜNÜ NASIL GEÇER? Ruh bedenden ayrılır, ama bir süre cesedin başındadır. Defin sırasında etrafındaki her şeyi duyar, görür; ama müdahale edemez. Münker ve Nekir gelir, ruh ilk sorgusunu kabirde verir. Kabir ya nurla dolar ya da karanlıkla dolar. Ruh, ailesinin hâlini izler, özellikle ilk 7 gün. Bu süreçte rüyalarla mesaj vermeye çalışır. Okunan dualar, yapılan hayırlar doğrudan ona ulaşır. Yanında sadece bir şey vardır: Hayattaki amelleri. 7'si, 40'ı, 52'si... Bu günler sadece gelenek değil; ruhun beklediği duraklardır. Kırkıncı gün, bir eşik atlanır. Ruh artik yeni âleme geçer."" Alıntı * Köyde büyüklerimden bu konuyu aynen duymuştum ve uygulanırdı. Cenaze evine komşuları, akrabaları ve yakınları yemek taşırdı. Yemek zamanı toplanılır ve dua yapılırdı. Demeki 7'si, 40'ı, 52'sinde dua yapılması gerekiyor.  Geçenler Sarıçam ilçesinde 3. Gün taziye evine git...
Devamı

Santral Görevlisi ve Dilenci

Santral Görevlisi ve Dilenci Santral görevlisi anlatmıştı. Oruç zamanı Ramazan ayı idi. Görevden çıktım eve gidiyordum. Sokağımızın başında dervisten indim. Ayın sonu ve yarın maaş alacağız.  Çarşıdan eve gelirkin param olmadığı için hiç bir şey alamadım. Cebimde sadece ekmek parası vardı. Ekmeğide evimizin yanındaki bakkaldan alacaktım. Yürüyerek sokağı yarıladıktan sonra arkamdan biri yaklaştı, "Allah rızası için bir ekmek parası verirmisin" dedi. İnayet olsun dedim ama bir daha ekmek parası istedi. Oralı olmadım. Birkaç adım yürüdükten sonra yarın ödemek kaydıyla ekmeği bakkalımızdan alırım düşüncesi ile cebimdeki ekmek parasını vermek istedim. Çok geçmeden dönüp geriye baktığımda sokakta dilenci yoktu. Sokağımızda tali yol, sokak ve başka geçiş alanı yoktur. Dilenci bir anda yok oldu. Aklıma çok şey geldi ama işişten geçmişti. Bakkaldan ekmek aldım ve eve girdim. İftar vakti oldu, akşam ve yatsı namazını kıldıktan sonra yattım. Gece bir rüya gördüm... Dilenci rü...
Devamı