Hüsne Ana

Hüsne Ana Kimdir


Bayramda Gölkaya Yamanlar Taşköprü Kabristanlık ziyaretimde "Hüsne ana ve ailesi" kabir taşını görünce, durdum, ayak ucuna oturdum duamı yaptım. Sonrada aklen ve kalben yaşadığı yıllar için gönlümü gezdirdim.

Asıl adı Hüsniye Karadağ olan Hüsne Ana Çakırören eşrafından hayırhasanet sahibi örnek insandır.

Namıdiğer Hafız dede olarak bilinen, Çanakkale Gazisi ve İstiklal Madlyası olan Mehmet İsmail Karadağ ile evlidir. Bu evlilikten bir erkek çocuğu vardır. Oğlu bekar olarak, genç yaşta salgın hastalıktan rahmetli olmuştur. Daha sonra eşi Hafız dede de rahmetli olunca Hüsne ana yalnız kalmış.

Eşeli ebem babaannem anlatmış, Münever halamdan dinlemişdim. Hüsne ana oğlunu rüyasında Şehit olarak görmüş diye söyledi.

Hüsne ana, Babaannem Ayşe (Ağa) Beçik eşeli ebemin teyzesidir.

Köyümüzden Çakırören köyüne Eşeli ebemi, eşek arabası ile akraba ziyaretine götürürdüm. İlk durağımız kardeşi Abdil Ağa'nın evi olurdu.

Eşeği ve arabayı burada bırakırdım. Biraz oturduktan sonra Eşeli ebem, hadi çocuğum anacak büyükkerimizi gezeriz der ve Hüsne teyzesine giderdik.

En çok teyzesinde otururdu. Her zaman olduğu gibi onlar konuşur bende dinlerdim.

Çakırören köyiçi göl yerinde iki katlı taş yapılı güzel bir evi vardı. 
Tabaka denirdi. Alt kat üç, üst katta üç oda idi. 

Köyde pencereye taka denir. Her odada taka vardı. Takalar güvenlik için eski usül demir parmaklı ve tahta kapaklıdır. Alt katta sundurma, üst kattaki sofası da genişti.

Üst kata kesme taş merdiven ile çıkılırdı. Korkuluğu ahşaptı. 

Evin önünde geniş bahçesi vardı. Bahçe içerisinde tahıl ambarı olarak kullanılan tahmini 2 metre çaplı 1 metre kadar derinlikte, içi taş örmeli konik şekilde kuyu vardı. Bakım yapacak kimsesi olmadığı için kamış sazlık ve böğürtlen çalılıları kuyuyu kapatmıştı.

Bahçeye gireceğim zaman 
ikaz ve nasihat ederdi. Kuyuya düşme, böğürtlen ve dikenli çalılara yaklaşma, kendine zarar verme derdi.

Bahçede nar, incir, dut, asma gibi meyve ağaçları da vardı.

Bahçenin etrafında kamışlar büyümüştü.  Köyde, kamışa ihtiyacı olan herkes kamışı kesip ihtiyacı kadar alırdı.

Bahçenin bir köşesi yol kenarına da köylünün yararlanabileceği içme su kuyusu açtırmış ve tulumba taktırmıştı. Köyde Hafız dedenin tulumbası derlerdi. 

Bu hayrat tulumbasının halen çalıştığı ve köylü tarafından kullanıldığını, akrabam Fadime Yıldız hanımdan öğrendiğimde çok sevindim. Daha sonra gittim ve Hafız dede hayrat tulumbasını gördüm ve fotoğrafını çektim. Köylü korumuştu, hala kullanılıyor ve çalışıyordu.

Hüsne Ana, oğlu ve kocası rahmetli olduktan sonra köy ve köylü için faydalı hizmetler yapmıştır. Bu hizmetleri nedeniyle köylü ona Hüsne ana diye saygı ile hitap etmişlerdir. 

Hafız dede hayratı tulumbanın suyu çok soğuktu. Yaz mevsimi anneanem Selver ebemi ziyarete gittiğimizde, Hafız dedenin kuyusundan su getir de içelim derdi.

Buzdolabının olmadığı zamanlardı, köylü bu hayrat tulumbasının soğuk suyundan yararlanırdı. 

Hüsne ebe rahmetli olunca, bende üzülmüştüm.

Vefatından sonra, hayatta birinci derece mirasçısı yoktu. İkinci ve üçüncü derece mirascıları tarafından tarla ve diğer mirasları paylaşıldı. Hafız dede  ehmet İsmail Karadağ'ın katıldığı Çanakkale Savaşı ile ilgili İstiklal Madalyasının kimde olduğunu da bilemiyorum.

Tabaka dediğm evi çok güzel bir köy ev idi. Salması, kesme taşları, süsleme ahşapları ve diğer malzemeler hisse sahipleri tarafından paylaşılmak üzere yıkıldı.

Bizde hisse sahibi olduğumuz için yıkım zamanı babamla oradaydım. Hissedarların konuşmasını da duyuyordum. Rahmetli babamla Sofu Balaban emmi evin yıkılmasını istemiyorlardı.

Hüsne ana, Hafız dede ve geçmişlerimizi rahmetle anıyorum.

İsa Beçik


Hüsne ana ve ailesi ruhuna fatiha

Hüsne ana Hafız dede hayrat tulumba 

Hüsne ana Hafız dede hayrat tulumba 


Hüsne ana Hafız dede hayrat tulumba 





Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Böyle Çimdinizmi

Türk İslam Kültüründe Unutulan Cenaze Geleneği

Santral Görevlisi ve Dilenci